epilog

Eg gjer ingenting anna enn skulearbeid for tida. Anten jobbar eg med bacheloroppgåva, eller så klagar eg over at eg må jobbe med bacheloroppgåva.. Men eg har fått meg instagram då, så det går an å følje meg på marteps!

I dag var eg hos forlaget Pathera for å hente nokre lesareksemplar som eg skal blogge om her på epilog. Eg fekk med meg heile fire bøker som eg gledar meg til å byrje å lese! Første bok ut blir Fiji Kitsune av Kristine Oseth Gustavsen. Eg har allereie lest litt og er svært spent på denne historia. Likte spesielt godt åpninga på boka:

Eg fekk òg med meg bokmerker og verdas beste drops, så det var veldig hyggeleg å stikke hovudet innom hos forlaget!

Min kjære kom heim med fleire fine bøker til meg i går, så no har eg plutseleg kjempemykje nytt og spennande lesestoff. Skulle berre ønske eg hadde meir tid til overs. Brukar mesteparten av tida mi på skulearbeid no, men eg skal nok få til litt anna lesing av og til. Og det er tydelegvis eit ønske her heime om at eg skal byrje med italiensk matlaging, så eg har i alle fall nok å gjere på (og eg lengtar veldigveldig etter Italia, så kanskje litt italiensk mat kan hjelpe på det?).

Den eine av dei to som står bak boka har faktisk vore mentoren til Jamie Oliver! Han er eg jo veldig begeistra for, så eg gledar meg til å utforske denne kokeboka. Dei ser i alle fall kjempesøte ut på framsida!

I påska byrja eg på bok nummer to om Flavi de Luce - Døden henger i en tråd. Eg var svært begestra for den første boka i serien, men den andre boka var ikkje like fengande. Eg rakk ikkje å lese ho ferdig før eg reiste tilbake til Bergen, og lot ho ligge att heime. Eg trur eg må finne denne boka på engelsk og gi ho eit nytt forsøk til sommaren. Det tok litt for lang tid for historia kom i gang, og eg vart aldri så engasjert som når eg las den første boka. Men den kjemigale jenta er framleis kul, då:

Mobilbiletekvalitet

No skal eg prioritere skulearbeid framover (og lese Catching Fire når eg har pause). Det går i amerikansk modernisme, elvepoesi, William Carlos Williams og slike ting.

(Ps. J.K.Rowling skal jo gi ut ei ny bok no! The Casual Vacansy kjem 27.september, og eg er veldigveldig gira. Hovudpersonen (?) heiter Barry, og det er jo berre heilt fantastisk! Eg føler meg litt sånn.) 

- Skal vi sjå Hunger Games på kino?

- Jamen, eg har jo ikkje lest boka endå!

Det var ikkje stort anna å gjere enn å sette seg ned og lese boka. Erfaringane mine tilseier at eg (nesten) alltid bør lese boka før eg ser filmen, uansett kva bok og kva film det er snakk om. Eg trur eg gjorde det rette denne gongen òg, for det var absolutt verdt å lese The Hunger Games av Suzanne Collins. Ho var verkeleg bra, akkurat som eg trudde og håpte på. Det er ikkje akkurat Harry Potter, men det er eit godt alternativt (i forhold til visse andre ungdomsbøker..).

Alle veit vel kva boka handlar om, så eg skal nøye meg med å seie kva eg meiner om ho. For det første er det eit utruleg fascinerande univers forfattaren har skapt. Den framtidige byen Panem er delt inn i 12 distrikt pluss hovudstaden, og livet i dei ytterste distrikta er svært brutalt. Medan menneska i hovudstaden er rike og overfladiske (det minner om vårt samfunn i dag), strevar menneska i distrikta for å få nok mat til å overleve. Kvart år må to ungdommar frå kvart distrikt kjempe om livet i the Hunger Games som underhaldning for menneska i hovudstaden. Berre éin av 24 kan overleve spelet.

Eg likar hovudpersonen svært godt. Catniss er vår helt frå distrikt 12. Ho er akkurat passe audmjuk, modig og sårbar på same tid. Eg tykkjer måten forfattaren skildrar ulike personlegheiter på er svært god. Samstundes er historia veldig brutal og valdeleg, noko ho òg klarar å framstille på ein imponerande måte.

Dette var spennande lesing som passar bra når ein vil lese noko som ikkje er altfor komplisert. Språket speglar det faktum at dette er ei ungdomsbok, noko som gjer at ho er enkel å lese. Men det tok ikkje lang tid før eg vart så oppslukt i historia at eg gløymte at boka er skriven for ungdom! Litt sånn som med Harry Potter, med andre ord. Eg må definitivt lese bok 2 i serien ganske snart.

(Ps, kameraet mitt vart desverre ikkje med på ferie!)

Når ein er heime på ferie og handlar med mamma, kan ein ende opp med ei sånn bok:

Og ho vart sjøvsagt tatt i bruk med éin gong! Eg har brukt ettermiddagen til å lage (fantastisk gode) marmorcupcakes. Mamma vart litt gira når eg skulle ta eit bilete til bloggen, så vi rigga til med blomar og greier. Her er cupcakes, blomar og litt fint vestland i bakgrunnen, hehe.

Kakedager er delt opp etter dei ulike årstidene og tilhøyrande høgtider. Boka er oversiktleg og har eit godt register, og bileta er kjempefine. Eg gledar meg til å teste fleire oppskrifter og til å bli litt flinkare til å pynte cupcakes. Dei smakte i alle fall kjempegodt!

Eg er veldig klar over at det har blitt mykje krim her på bloggen i det siste. Men no er det påske, og i påska er det lov. Derfor kjem her endå ein krimomtale. Eg har lese Det søte i bunnen av kaken av Alan Bradley, og eg er superbegeistra! Dette er absolutt min type krim.

Historia handlar om 11 år gamle Flavia, som bur på ein engelsk herregård saman med faren og to eldre søstre. Det er 1950-talet og dystre tider for familien. Ein dag finn dei ein død fugl på dørterskelen, og like etterpå dukkar det opp eit lik i agurkbedet i hagen. Flavia (som forresten er eit geni innan kjemi, sjukt smart og veldig veslevoksen), byrjar å undersøke saken på eiga hand.

Flavia avslører gradvis ei historie som går meir enn 30 år tilbake i tid. Ho er ein fantastisk karakter, og er nok hovudgrunnen til at eg likar denne boka så godt. Flavia er iskald, intellektuell og hemngjerrig. Ho gir historia eit interessant perspektiv som gjer at denne boka skil seg ut i mengda. Ein krim for voksne med ein 11 år gammal hovudperson er eit overraskande bra konsept! Eg vart i alle fall overbevist. 

Historia fortel korleis Flavia går fram når ho prøvar å løyse mordgåta gjennom å undersøke gamle avisutklipp, intervjue landsbyfolk og snike på forbudte stadar. Det viser seg likevel at det ikkje er heilt trygt å vere ein 11 år gammal snushane. Dette er ikkje ein krim full av konstant fart og spenning, men ei meir langsam, fascinerande historie.

Eg slukte denne boka. Hovudpersonen, plottet, dei små referata til store litterære verk (til dømes Sherlock Holmes) og kjende kjemikarar, dei vonde storesøstrene og andre detaljar gjer denne boka svært underhaldande. Ho klarar til og med å få frimerker til å høyres spennande ut. Av og til stussar eg litt på val som oversettaren har tatt, men utenom det er eg berre positiv. Trur det hadde vore endå kjekkare å lese ho på engelsk, som er originalspråket. Uansett skal eg på biblioteket og låne bok nummer to om Flavia de Luce så fort som mogleg!

I går fekk eg ein kjempefin pakke i posten! Eg var så heldig å vinne ein påskekonkurranse hos Gråbekka, så no er påskekrimmen på plass, og eg er glad! Boka eg fekk er Det søte i bunnen av kaken, og eg har tenkt å byrja å lese ho no med ein gong. I tillegg fekk eg eit bokmerke og eit kjempesøtt påskekort. Hurra!

Boka virkar veldig spennande, og passar perfekt no når det er påske. No for tida går som regel dagane mine med til å sutre om bacheloroppgåva mi, derfor har det blitt lite oppdateringar her på bloggen. Eg blir nødt til å jobbe ein del med ho framover, så påskeferien blir litt amputert for min del. Men eg skal passe på å kose meg litt òg, og den årlege påskekrimmen er obligatorisk. Denne premien har i alle fall gjort dagen min fleire hakk betre! Eg skal såklart skrive ein omtale av boka her på bloggen etter at eg har lese ho.
 

Påskekortet. Fint vel?

Tusen takk for påskepremie, og god påske til alle saman!

..så ønskar eg meg denne òg!



 (Kjelde: her)

Åh, eg har så sjukt lyst på denne lampa!

(Kjelde: her. Via Julia) 

Resultatet etter mammutsal og sånt er desse bøkene:
1. Lita og fin vegetarkokebok.
2. Hobbiten på nynorsk. Har såklart lese ho før, men aldri på nynorsk. Gledar meg!
3. Commited av Elizabeth Gilbert. Eg hadde eigentleg ikkje tenkt å lese denne boka. Likte Eat, Pray, Love overraskande godt, men er litt skeptisk til oppfølgaren. Men for 30 kr fekk ho i alle fall bli med meg heim.
4. Shantaram av Gregory David Roberts. Har høyrt utruleg mykje bra om denne boka! Håpar eg får lese ho snart.

Mammutsalet var temmeleg uinteressant i år. Der var eindel bøker eg kunne tenke meg, såklart, men dei fleste hadde eg anten frå før eller så passa dei ikkje inn i studentøkonomien. I mine auge var mange av bøkene altfor dyre til mammutsal å vere! Men eg er fornøgd med desse fire, i alle fall.
 

No har eg lese endå ein svensk krim! Denne gongen er det Ildvitnet av Lars Kepler, som eg har fått eit lesareksemplar av frå Cappelen Damm. Det er herleg å ta seg ei pause frå pensum og forsvinne inn i ein spennande krim ei stund. Ildvitnet er tredje bok i ein serie om politimannen Joona Linna, og ho byr definitivt på mysterium og spenning.

Historia byrjar med eit grusomt mord. På Birgittagården - ein heim for vanskelegstilte tenåringsjenter - blir Miranda drepen. Dei finn ho liggande i senga med henda foran ansiktet. Sjukepleiaren Elisabeth er òg myrda, begge med grov vald mot hovudet. Den unge jenta Vicky har forsvunne, og politiet står ovanfor ei komplisert gåte.

Joona Linna er under etterforsking, men blir satt på saken som observatør. Trass i at alle spor peikar mot den mystiske jenta Vicky, er det noko som ikkje stemmer. Joona blir gradvis meir innblanda, og må stadig trasse dei overordna politisjefane for å komme vidare i saka. Samstundes kjem han i kontakt med Flora Hansen, som påstår at ho er eit spiritistisk medium. Ho blir meir og meir desperat etter politiet si merksemd, og delar av historia hennar gjer at Joona blir interessert trass i at han eigentleg ikkje trur på medium.

Politiet byrjar å undersøke fortida til Vicky, og avslører at ho er både valdeleg og aggresiv. Men har ho vore i stand til å drepe Miranda og Elisabeth? Verken Joona Linna eller terapeuten David er overbevist om at det er Vicky som er mordaren, men resten av etterforskarane virkar sikre. Joona undersøker saken på eiga hand, noko som viser seg å bli særs farleg og spennande.

 

Eg har ikkje lese dei andre bøkene i serien, men dette er ikkje noko stort problem. Det er nokre få trådar som blir plukka opp frå den tidlegare historia, men dette har ikkje innverknad på hovudmysteriet i Ildvitnet. Det einaste eg merka var at eg ikkje blir kjent særleg med hovudpersonen Joona Linna som karakter, noko som hadde vore interessant (men dette er ein liten detalj som ikkje har stort å bety). Boka er uansett ein god krim med mykje spenning heile vegen. Ildvitnet er ei bok som er vanskeleg å leggje frå seg, noko eg tykkjer er viktig i krimsjangeren. Ho får absolutt bestått på dette punktet, for her er det konstant spennande og underhaldande! Språket er lettlest og enkelt, og boka har korte kapittel som gjer ho lesarvennleg. Av og til stussar eg litt over forteljarperspektivet, men alt i alt er dette ein krim som gjer akkurat det ein krim skal. Ildvitnet er underhaldande, gåtefull, skummel og har ei uventa ending på ei god historie. Eg ser for meg at dei som er glade i krim vil sluke denne boka!
 

.. på bokbloggen min i dag. Her kjem nokre matbilete, av alle ting! Dette er resultatet av torskemiddagen som eg lagde i forrige veke. Oppskrifta er henta frå Jamie på 30 minutter som eg blogga om her. Det tok oss (vi var 2 stk) omlag 40 minutt å lage denne retten, så vi har litt å lære. Neste gong går det nok litt raskare. Og det blir definitivt ein neste gong, for dette var heilt fantastisk godt! Eg har nesten ikkje ord for kor digg denne middagen var. Det gjekk overraskande fint, og resultatet var over all forventing. Hurra!


Deilig torsk med sprø skorpe, ertemos, saus og hagesalat. Nam!
 
 

Anbefalast på det varmaste til alle som likar fisk!
(Og til alle som likar Jamie Oliver, så klart.)

I det siste har eg lese boka Jenta med snø i håret av Ninni Schulman som eg har fått eit lesareksemplar av frå Cappelen Damm. Jenta med snø i håret er ein svensk krim som er første del av ein serie, og som nettopp har blitt utgitt på norsk. Dette er spennande og moderne krim som foregår i ei lita bygd i Sverige. Tenåringsjenta Hedda forsvinn på nyttårsafta, og like etter blir ei jente funnen skutt i skogen. Både politiet og journalisten Magdalena har plutseleg ei stor og komplisert sak framfor seg, og livet på bygda er ikkje lenger like fredeleg som før.





Ein av hovudpersonane i historia er journalisten Magdalena. Ho har nettopp har flytta tilbake til heimbygda Hagfors, og slit med å balansere livet som nyskilt aleinemor. Ho skriv for lokalavisa og får meir enn nok å rapportere om etterkvart som bygdelivet blir snudd på hovudet. I boka møter vi òg naboar og gamle bekjente av Magdalena, dei ulike politifolka i bygda og den mystiske karakteren Sonya, som alle fortel historia sett frå ulike vinklar. Politiet jobbar på spreng for å løyse ei komplisert og utfordrande forsvinningssak, samstundes som det skjer fleire og fleire uvanlege ting i området. Magdalena er nyfiken og går ofte svært langt for å få materiale til avisa, noko som viser seg å ha konsekvensar.

Tema som samlivsproblem, internasjonal kriminalitet og bygdesamfunn blir skildra på ein dyktig måte, og historia har særs god flyt. Den tilsynelatande idyllen på landet blir gradvis avslørt, og det viser seg at ein ikkje kjenner folk rundt seg slik ein trur.

Jenta med snø i håret er lettlest og underhaldande, og dei 352 sidene forsvann fort. Historia er grei å følje, og eg vart fort oppslukt. Eg ser for meg at boka kan passe bra på ferieturar eller som påskelesning. Her er ingen kompliserte relasjonar eller løysningar, berre rett og slett moderne, spennande krim. Ho er kanskje litt for ukomplisert for hardbarka krimlesarar, men det er absolutt ei bok som er underhaldande og truverdig.

Straks er Krimfestivalen i Oslo i gang, og det hadde vore veldig kjekt å få med seg forfattaren Ninni Schulman der. Dessverre er eg som vanleg i Bergen, men eg skal i alle fall lese litt meir krim enn vanleg for å kompensere for mangelen på krimfestival her! Neste krim ligg allereie klar.

Eg blir glad av sånt!
 

Jamie på 30 minutter er den nyaste kokeboka av Jamie Oliver. Eg har fått boka frå Ark i samband med lesevennprosjektet. Konseptet går ut på at ein med denne boka skal kunne lage eit heilt måltid på 30 minutt. Her er det snakk om fleire-retters middagar der det meste er laga frå botnen av.



Noko av det første som slår meg er at dette er ei kokebok for folk som er glade i å lage mat. Det er ikkje snakk om enkel hybelmat for late studentar (sånne som meg), men fullverdige middagar for ein heil familie eller vennegjeng. Det er heimelaga måltid med mykje smak som er tingen. Her finn ein oppskrifter på blant anna Marokkanske lammekotelettar og Bloody Mary-blåskjell, samt kyllingspyd og tomatsuppe. Med andre ord er det svært ulike matvarer og ingrediensar. Til saman innheld boka 50 måltid med oppskrifter på blant anna pastarettar, vegetarrettar, supper, kylling, biff, salatar og ei rekkje dessertar.

Jamie Oliver er veldig flink til å støtte økologisk matproduksjon. Pluss i margen!


Boka listar opp ei rekkje hjelpemiddel ein treng for å kunne lage maten på ein liten halvtime. Det er nødvendig å ha utstyr som food processor og blender for å vere i stand til å lage maten raskt nok. Dette gjeld ikkje alle oppskriftene i boka, men det kan vere greit å vite for dei som tenkjer på å skaffe seg denne kokeboka. Som sagt, dette er ei bok for folk som likar å lage mat, og som då gjerne har eindel utstyr på kjøkkenet sitt.

Eg elskar konseptet: lage ein god middag på 30 minutt. Utnytte hjelpemiddel godt, bruke økologiske indgrediensar. Få tid til familien. Dette er ei kokebok som eg vil anbefale til folk som har mange munnar å mette, og som veit å sette pris på god, heimelaga mat. Boka har store, fine bilete som inspirerar, og eit grundig register bakerst.



Layouten er slik at alt du treng for å lage èit måltid er samla på ei side. Greit å sleppe å blade i boka med henda fulle av mat!

Denne kokeboka er nok kanskje litt avansert for mitt lille hybelkjøkken og min studentøkonomi, men det er absolutt ei bok som inspirerar meg, og nokre av oppskriftene ser ut som noko eg kan klare å lage. Eg skal prøve å lage Deilig torsk med sprø skorpe, ertemos, tartarsaus og hagesalat på tysdag. Det må bli bra!